ปฐม ภาค ๑ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 189 / 5

ประโยค (ตอน) - ดูต่อสัมภาษณ์ถามกาเปล ภาค ๑ หน้า 253 อีก จึงตราสำเป็นคำว่า ลงมาสวา ว คั่งนี้ บรรดาบนเหล่านั้น ในคำว่า เอกากาส อรรถคมน นี้ ผู้ ศึกษาพิพากษาว่า "อิธีรเกิดขึ้นในวันใด อรรถแห่งวันนั้น อาทิ

เนื้อหาเกี่ยวกับการอธิบายการแสดงอาติในพระพุทธศาสนาและวิธีการเสียสละ โดยกล่าวถึงคำสอนของพระผู้มีพระภาค และการปฏิบัติของภิกษุในการเข้าไปพบพระองค์ เพื่อศึกษาคำสอนอย่างถูกต้อง รวมถึงการแสดงอาติอย่างเหมาะส

ประโยค(ตอน) - ดูเวอร์ มันปลาสามกากลแต่ภา จ ภาค ๑ - หน้าที่ 254 กี่ในอธิกรณ์ ถ้าว่ามีฝันเดียว พิงกล่าวว่า "เอก นิสนสมคุ์ ปาจจิตติย..." (ต้องแล้ว) ซึ่งนิสนสมคุ์ ปาจจิตติยตัวนึง. ถ้าวิจร ฝัน พิงกล่าวว่า

เนื้อหานี้กล่าวถึงแนวทางการแสดงวิจรเกี่ยวกับการฝันในพระพุทธศาสนา โดยมีการยกตัวอย่างการกล่าวถึงฝันเดียวและหลายฝัน รวมถึงวิธีการขออนุญาตจากสงฆ์ในการแสดงวิจรเหล่านี้ เนื้อหาให้ความสำคัญกับอธิกรณ์และศีลธร

ประโยค (จบ) - ดูท่ามสนับสนาคำแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 256 ความPressedพร้อมแห่งท่านผู้มีอายุทั้งหลายถึงที่แล้ว, ข้าวเจ้าพึงรับอาบัติของอภิญญาชื่อนี้." ภิญญาผู้แสดง อันภิญญาผู้รับอาบัติั้น พึงกล่าวว่า ปุตสูส

เนื้อหาเกี่ยวกับอภิญญาและการรับอาบัติ ซึ่งมีการพิสูจน์และสนทนาระหว่างผู้แสดงและผู้รับ โดยเน้นที่การรับการยืนยันและการเข้าใจในกระบวนการพิสูจน์ของอภิญญา รวมถึงการเปรียบเทียบกับคำสอนของพระพุทธเจ้าที่ชัดเ

ประโยค(ตอน) - ดูข้อสมุติปาสาคาถาแปล ภาค ๑ หน้า ที่ 257 เหล่านี้ พึงทำอุปสมถน้อยอย่างนี้: ภิกษุผู้ลาดตะล่อม พึงเผดียง ภิกษุเหล่านั้นให้ทราบ" แล้วจึงสรรเสริญอุปสมถในภิกษุ รูปอีก แผนกหนึ่งด้านหาก โดยขยัน

บทความนี้นำเสนอความเข้าใจเกี่ยวกับการอุปสมบทในพระพุทธศาสนา พร้อมชี้ให้เห็นถึงความสำคัญและการปฏิบัติที่ถูกต้องในการรับอาบัติภิกษุ ๒ รูป โดยอ้างอิงภาษาบาลีและแนวทางที่พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสไว้ ในการป

ประโยค(ตอน) ทุติยสมังปาสกงแปลภา ภาค ๑ หน้า 258 เป็นเพียงวิบากรรม จิรวนัน จะเป็นอันภิษฐานนั่นในแก่งสง หรือแก่ คณะ หรือแก่นบุคคล หามได้ทั้งนั้นแล. [แก่อรรถบทษณีย์ว่าว่าด้วยอดิรคีวิวร่าง ๑๐ วันเป็น

เนื้อหาพิจารณาเกี่ยวกับวิบากกรรมและอภิญญาในบริบท spiritual จะให้ความสำคัญกับช่วง 10 วันในการปฏิบัติธรรม และการเข้าใจถึงการเกิดอุบัติในชีวิตตามหลักธรรมที่ศึกษามา อธิบายว่าภิกขุซึ่งมีอภิญญามีความสำคัญใน

ประโยค (ต่อ) - ทิวเขามีป่าสักป่ากามป์ ภาค ๑ - หน้า ที่ 259 ถ้าในบทว่า อนิจจุตูปติ นี้ พึงทราบสันนิษฐานว่า "ในจิวที่มีได้ถูกชิงไป ด้วยอำนาจที่พึงอ้อนแล้วมุ่งจริงเองไป." ข้อว่า อนิสสยุตต์ ปริญญชาติ อ

เนื้อหานี้พูดถึงการใช้จิวในบริบทของภิกษุ, การอธิษฐานที่ควรทำ และข้อกำหนดในการทำจิวให้อยู่ในสภาพที่ไม่เป็นอาบัติ. มีการอ้างถึงจิวที่อนุญาตโดยพระพุทธเจ้าหลายประเภท. การบริหารจัดการจิวให้ถูกวิธีมีความสำค

ประโยด (1) - ดูอธิมนต์ปาสากกแปด ภาค 1 หน้า ที่ 260 พระผู้มีพระภาคเจ้า. พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงอนุญาตว่า "ภิญทุ่ง หลาย! เราอนุญาตให้ธิมฐานไตรจีวร ไม่อนุญาตให้รวบ ให้ อธิบาสักสกาสก ตลอด 4 เดือนแห่งฤดูฝน พ

พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงอนุญาตให้มีการอธิฐานไตรจีวรในช่วงฤดูฝน แต่ไม่อนุญาตให้รวบ โดยเฉพาะในช่วง 4 เดือนของฤดูฝน นอกจากนี้ยังมีเนื้อหาเกี่ยวกับการอธิฐานผ้าต่างๆ และข้อกำหนดสำหรับการอธิฐานจีวร รวมไปถึงขนา

ประโยค (ตอน) - ดูเลขสมมุติจากกามปะปา ภาค ๑ - หน้าที่ 261 ในวิสัยแห่งการอธิษฐานจิตวานี้ ท่านกล่าวไว้ว่า "การอธิษฐานจิตวิญญาณ มี ๒ อย่าง คือ อธิษฐานด้วยใจอย่าง ๑ อธิษฐานด้วยวาจา อย่าง ๒, ฉะนั้น ภิกขุพิ

ในภาคนี้เนื้อหาอธิบายการอธิษฐานจิตที่มี 2 แบบ คือ การอธิษฐานด้วยใจและการอธิษฐานด้วยวาจา แสดงให้เห็นถึงพิธีกรรมที่ต้องมีความถูกต้องและการตั้งจิตที่มั่นคง ในกรณีอธิษฐานด้วยวาจาก็มีวิธีการระบุสถานที่ให้ช

ประโยค(ตอน) - จุดอ่อนของปาสก้ากาเปล่า ภาค ๑ - หน้า ที่ 262 หรือเลิกกว่า ไม่มีกิจด้วยการอธิฐาน(ใหม่). ถามว่า "ก็ใดจิวจะอธิฐานเป็นบริจาค โจล ควรหรือไม่ ควร?" แก้ว่า "ได้ทราบว่า พระมหาทุนเถรกล่าวว่า "ใด

ในบทนี้มีการอธิบายถึงข้อวิตกเกี่ยวกับการอธิฐานเป็นบริจาค โจล โดยพระมหาทุนเถรได้ให้ความคิดเห็นเกี่ยวกับการอธิฐานที่เชื่อมโยงกับการบริจาค โจล ว่าสมควรหรือไม่ และแง่มุมที่สำคัญเกี่ยวกับการบริหารในพระพุทธ

ประโยค (ตอน) - จุดอ่อนแห่งป่ากามเปล ภาค ๑ - หน้า ที่ 263 แม้นหา ป้อง รีท่าน กล่าวว่า "ในก่อน แล้วกิ ฯญู่อูปา ได้อธิบายไตรวริ เป็นบริบูรณ์ เจาะนั่นแ ล้วใช้สอย ด้วยใส่ใจว่า ในคนที่ไม่ผู้สรรบา ได้ยาก."

บทนี้วิเคราะห์การใช้และการอธิบายเกี่ยวกับผ้าต่างๆ เช่น ผ้าปัดและผ้าเช็ดหน้า โดยมุ่งเน้นไปที่การพิจารณาและความสำคัญของผืนผ้าว่าแต่ละประเภทควรมีการอธิบายอย่างไรในแต่ละสถานการณ์ เช่น กิ ฯญูอูที่เกี่ยวข้อ

ประโยค (ตอน) - ดูยอดส่วนปลากาเปล ภาค ๑ - หน้าที่ 266 แต่ในอรรถกถาอันธะ ท่านว่าทะของพระมหาสุเมธะให้เป็นหลักในไตรวจิรแล้วกล่าวว่า "จิวประมาณอย่างต่ำ ย่อมรักษาอธิษฐานไว้ได้" จึงกล่าวคำนี้เพิ่มเติมไว้ว่า

เนื้อหาเกี่ยวกับการกำหนดขนาดของจิวและการอธิษฐานในอรรถกถาอันธะได้กล่าวถึงขนาดที่ควรใช้สำหรับการอธิษฐาน เช่น ขนาด ๔ นิ้ว ทั้งด้านยาวและกว้าง รวมถึงการเปรียบเทียบระหว่างขนาดใหญ่และขนาดเล็ก พร้อมทั้งสรุปค

ประโยค(ตอน) - ดูองค์สมบัติกามาแปล ภาค ๑ - หน้า ที่ 268 วิจัยฉัยไตรวิจารเป็นดังนี้ เพราะเหตุไร? เพราะมีคำหนด. จริงอยู่ ประมาณอย่างเล็กแหง่ไตรวิจาร, ประมาณช่องทะลุ, และประมาณแห่ง ส่วนที่เป็นช่องทะลุ ท่า

บทความนี้นำเสนอการศึกษาเกี่ยวกับการวิจัยและการอธิฐานในบริบทของไตรวิจาร โดยชี้ให้เห็นถึงความสำคัญของคำกำหนดและความไม่สมกันในวาทะของคำหน้าและคำหลัง และการจัดการวิจารที่มีชั้นต่างๆ ซึ่งมีผลต่อการอธิฐาน โ

ประโยค (ตอน) - ดูอย่สมันปลากกาเปล ภาค ๑ - หน้าที่ 269 วิถีมี ๒ อย่าง คือ วิถีป่อตหน้า ๑ วิถีปลายหลัง ๑ ถามว่า "วิถีป่อตหน้า เป็นอย่างไร ?" แก้ว่า "ภิญพิงรามว่า จิรมีผิวเดิม หรือมาผิว และ ว่า จีรวางไว้

เนื้อหานี้สำรวจวิถีป่อตหน้าและวิถีปลายหลังในพระพุทธศาสนา โดยนำเสนอวิธีการอธิบายและการใช้ชีวิตในบริบทของอภิญญา รวมถึงการบริโภคและการใช้สอยที่ส่งผลต่อการดำรงชีวิตอย่างเหมาะสม เนื้อหานี้ยังมีการสนทนาเกี่

ประโยค(๗) - ดูดอีมดปลาสัตกามแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 270 ภูกุญชยา ติเตสมานาต ตติสุดสามเนสรสุด ตติสุดสา สามเนสรสุด วิภปปมิ ขาเจ้าวปี... แก่ตีสาส ภูกุญชยา, แก่ตีสาส ติเกามานา แก่ตีสามเนสร แก่ตีสาส สามเนสร "

เนื้อหาในบทนี้กล่าวถึงการวิภปและการใช้คำอ้างถึง ซึ่งบ่งบอกถึงความสำคัญของการพูดโดยมีจุดมุ่งหมายเพื่อให้เข้าใจในบริบทและสภาพของการสนทนาในภาษาบาลี โดยเน้นว่าการประชุมและการใช้อภาษาเป็นสิ่งที่ควรทำอย่างเ

ประโยค(ค) - ฑูตสมุนปลาสาหกแปล ภาค ๑ หน้าที่ 271 สามเณรีชื่อดิสสา ดังนี้ อย่างนี้ ชื่อว่าภาวิปลับหลังก. ด้วยการวิภาค เพียงเท่านี้ การเก็บไว้ สมควรอยู่ ส่วนในการใช้อยาเป็นต้น ก็แม อย่างดีจ๋า ไม่สมควร.

เนื้อหานี้กล่าวถึงการวิภีในบริบทของการศึกษาทางพุทธศาสนา โดยชี้ให้เห็นถึงความแตกต่างในวิธีการและการใช้ยาในกรณีต่างๆ พร้อมคำอธิบายเกี่ยวกับวิภีที่ถูกต้องตามหลักการที่พระผู้มีพระภาคตรัสไว้ นอกจากนี้ ยังก

ประโโยค(-) ทัศนะส่วนปาลากาแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 275 จิววรรณที่ ๑ สีขาบที่ ๒ พรรณนาภูโหติสีสังขาบท อุโฆษิตสีสังคาบว่า เตน สมยแพท ไทยเปนอาติ ข้าพเจ้าจะกล่าวต่อไป- วินิจฉัยในอุโฆษิตสังคาบเท่านั้น พึงทรา

เนื้อหาเกี่ยวกับการวิเคราะห์และพรรณนาในอุโฆษิตสังคาบ โดยมีการระบุบทบาทของพระเณรในการกระทำและการจัดการภัณฑะไม้ พร้อมการวิเคราะห์กิริยะที่ประกอบในข้อความ ภาพรวมของเนื้อหาจะช่วยอธิบายความหมายและความสำคัญ

ประโยค- ฤดูสัมผัสกามเปล่า ภาค ๑ - หน้า ที่ 276 จาริก ได้เห็นแล้ว alb.. [อนุญาติแสดงรูปเรืองกุญแจอาพาร] คำว่า อวิปลาสสมบัติ ทำดู มีความว่า สมบัติในกา ไม่อยู่ปราก (ไตรวจิร) ชื่ออวิปลาสสมบัติ องค์ สมบัติ

เนื้อหาอภิปรายเกี่ยวกับอวิปลาสสมบัติและการบริหารจัดการการตั้งอยู่ในสภาวะต่าง ๆ โดยเฉพาะในบริบทของภิกษุที่มีโรคภัย โดยยกคำสอนของพระมหาสมระและพระมหาเทมระเพื่อชี้ให้เห็นถึงการระมัดระวังในการกลับมาหลังจาก

ประโยค(ตอน) - รูปองค์สมเด็จพระปาสาตกแม่ ภาค ๑ - หน้าที่ 278 ลักษณะแห่งการไม่อยู่ปรากฏ (ใครจิวิร) ต่อคำว่า คโม เอกปญฺโญ เป็นต้นนั้นไป พระผู้พระภาคเจ้าเมื่อทรงขยายบท มาติกา ๑๕ บทเหล่านั้นนั่นแล ให้พิจา

ในเนื้อหานี้กล่าวถึงการไม่อยู่ของพระองค์และการรักษาบ้านในตระกูลเดียว โดยอธิบายว่าการมีบ้านที่ถูกล้อมโดยกำแพงหรือรั้วแสดงถึงความเป็นอยู่ที่มั่นคง นอกจากนี้ยังมีการระบุว่าความที่บ้านนั้นมีอยู่จากเดียวได

ประโยค(ตอนที่ 1) - จุดสำคัญของตำแหน่งแปล ภาค 1 - หน้าที่ 279 ได้รับมอบอำนาจึงอรนะให้ตั้งขึ้นในอากาศ ก็เป็นนิสัคคีย์เหมือนกัน ก็ยันติพึงราบการกำหนดเรือนในวา ยสมี มาระ ในวิสัยว่าบ้านของตระกูลเดียวนี้ โ

บทความนี้กล่าวถึงการวิเคราะห์ตำแหน่งแปลในบริบทของการจัดการบ้านเรือนในสังคมไทย โดยเน้นถึงลักษณะเฉพาะของบ้านของตระกูลต่าง ๆ และการอยู่บริเวณใกล้ประตูเมือง รวมถึงข้อกำหนดต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับสภาและการดำ

ประโยค- ดูดซับสนับจากภาพคำแปล ภาค ๑ หน้า ที่ 280 "เราจักเก็บไว้ที่สถา," เมื่อกิญชั้น ไปยังสถา พึงเหยียดแขนออก ไปในหัตถาบาส เก็บจิรไวที่ร้านตลาดนอก ที่เป็นทางแห่งการ เก็บไว้ คือ อยู่ในหัตถาบาส อย่างนี้

ข้อความนี้พูดถึงการเก็บรักษาจิรภายในสถานที่หรือหัตถาบาสที่เหมาะสม ซึ่งมีความเห็นจากพระปฐมเทวะและพระอุปถสถะเกี่ยวกับวิธีการเก็บรักษาจิร โดยเน้นว่าไม่จำเป็นต้องอยู่ในหัตถาบาสเสมอไป แต่ควรเก็บในที่มีความ